logo politiek delft
home|mission statement|archief|links|contact|english|GR2010|


zaterdag | 15 januari 2011 | 14:00 |
ZONDER ENIGE AMBITIE

delft deventer_singel.jpg
Deventer.

From: a.m.van der veen
Sent: Saturday, January 15, 2011 9:13 AM
To: prodeo@ziggo.nl
Subject: eendjesmusketier

Over Standvastigheid, drijven en zinken,

Aanvankelijk dacht ik dat 2011 het jaar van het Konijn zou worden, maar Milene wist het beter. Het wordt het jaar van de eendjes ! Met een ontwapenende kleutermetafoor zou men kunnen zeggen, Alle eendjes zwemmen in het water........ Dat wordt straks een dolle of beter gezegd een dooie boel aan de Spoorzone. Duidelijk is dat het wethouder Junius ontbeert aan een concept voor de Spoorzone. Zij heeft domweg geen overzicht, inzicht en vooral geen gewicht. Sinds de Spoorzone publiek is geworden geldt voor Tunnel en Stadskantoor, uitstel, vertraging en kostenoverschrijding en dan zijn we nog niet eens aan de Buitenwatersloot. En napraten van Prorail. En zoals iedereen in Nederland langzaam denkt, wie Prorail zegt, denkt gelijk aan vertraging. De Spoorzone als de Boulevard of Broken Dreams. Erger is dat het stadsbestuur van Delft uitgaat van een technocratisch ontwikkelingsconcept, men weet gewoon niet wat men ontwikkelt. Men laat zich de wet voorschrijven. Terwijl het bestuur er juist over zou moeten gaan. En zeker boven de grond is dat het Delftse bestuur. Het doet mij denken aan Deventer begin jaren negentig. Ook daar moesten grote semi-publieke gebouwen komen, waarbij men de inrichting van de openbare ruimte vergat. En wat gebeurde er ? Er komt een initiatief vanuit de gemeenschap om de oude gracht te herstellen. Het kon natuurlijk niet volgens de PvdA-wethouders. Te duur, geen tijd en geen ruimte.... en 10 jaar later lag de gracht er, en met een bolle brug loopt men er over heen, alleen een beetje saai, alleen Eendjes.

Milene Junius en met haar collega s tonen telkens aan niet te begrijpen waar een wethouder voor is. Zoals een vriend van mij zei: wethouders zijn er om de maatschappij binnen te brengen. Naar binnen te bengen in de technocratie in Torenhove en in de Spoorzone. En dat is wat anders dan knutselen met Anne Koning. (Of een rekenexercitie over de PvdA-stemmen voor de Eerste Kamer. 3x Job Cohen is nog steeds 0, daar doet Anne ook niks aan !) Het eerste het beste burgerinititatief om de straks verlaten singel menselijk te maken wordt door Junius afgewezen. Net zo goed als ze mijn ideeen over de Barbara-tunnel nooit heeft opgepakt. Het gebrek aan verbeeldingskracht, politieke vaardigheid en gewicht speelt haar parten. Maar oke, een herkansing. Noem het idee van de bootjes in de gracht het Christoffelmodel. Christoffel was een Heilige die mensen over het water zette.Aan de hand nam. Als het ware wordt het Westerkwartier verbonden met de stad. En met een gezellig verkeer van bootjes, trapfietsen en GONDELS, wordt de Spoorzone een menselijk gezicht.

En natuurlijk heeft Delft geen geld,want dat verdwijnt in de zakken van Prorail ! We sturen elkaar geen claims,logisch want Delft heeft al een open, en vooral ongedekte cheque op tafel gelegd.Maar goed als dat zo is, waarom dan geen burgerinitiatief. De verhoging van de burggen kost geld, laat die extra kosten komen uit een burgerinitiatief in 2013 en 2015. 200 jaar Monarchie en Koninkrijk. De Beatrix of Oranjebrug, richting Prinsenhof, de Koninkrijksbrug bij de Binnenwatersloot, of de Wikileaks-Tunnel. En de Juniusbrug, met een kleine bijdrage van Bob, richting Stars and Bars.

Het CDA komt vandaag bijeen in societeit Standvastigheid. De vele leden ploegen door de modder en denken waar zijn we toch mee bezig? Jeroen van Oort jeeft zelf modderspatten op zijn zwarte pak. Tsjonge, de burgers zullen blij zijn met de Spoorzone. Maar Standvastigheid is wat anders dan vasthouden aan beleid van een ander. Standvastigheid is niet wijken, op basis van het beginsel, maar horen wat er in de stad speelt. Milene drijft nog mee op de golven van de deterministische planning van de Spoorzone en ze heeft er geen greep op. Alleen een concept en idee zal haar nog kunnen redden. En dat idee is een breed gedragen inrichting van de Phoenixallee. Echt iets anders dan snatteren over een onnodige Stadskantoor als nieuw centrum van de Stad ! Alleen met een door de burgers gedragen concept kan zij zelf ook verrijzen uit haar as. Mocht ze dat niet willen inzien, of van het college en het apparaat niet mogen inzien dan zal haar drijven snel zinken worden. En over een aantal jaren, dobberen er een paar eendjes in het water. Ze worden genoemd Jeroen, een keurige zwarte meerkoet, en een wat anoniem vrouwtjeseendje genaamd Milene. En wie komt daar aangesnatterd, de grote woerd Bas ! Gelukkig dat Martin de zaak nog wat verlevendigt met een opblaasgondel !

De Spoorzone, steeds meer de Boulevard of Broken dreams, en die van Milene niet in de laatste plaats.

AMvanderVeen
15 januari 2010

Eerder verschenen columns van Arie van der Veen
Verzameld werk Arie van der Veen