logo politiek delft
home|mission statement|archief|links|contact|english|GR2010|


dinsdag | 14 september 2010 | 18:00 |
DELFTSE ARMOEDE

delft http://www.rkstadsdiaconaatdelft.nl/Stadsdiaconaat/Fotogalerij/Opening_Non_Foodbank/images/MEG_P1000775_jpg.jpg
Hans van Bemmel en Saskia Bolten tijdens de opening van de Non Food Bank.
Stichting RK Stadsdiaconaat Delft en omstreken

From: a.m.van der veen
Sent: Tuesday, September 14, 2010 10:09 AM
To: prodeo
Subject: Fw: herfstmusketier (2) (definitief)

Over geestelijke en bestuurlijke armoede.

Velen zal het zijn ontgaan, maar de vorige week stond in het teken van de armoede in Delft. Een hele bijlage in Delft op Zondag en grote sandwichborden in de stad. De week tegen de armoede. Saskia Bolten slaat toe ! Voor mij is armoedebestrijding in Delft vooral de voedselbank en de non-voedselbank. Door Hans van Bemmel opgezet. Een praktische en zeer dankbare oplossing, gaven delen met elkaar. En de kruimkens van 's Heeren tafel zijn bij elkaar voldoende voor velen. Maar nee, de gemeente Delft en haar bestuur wil scoren. Een echte discussie in het Meisjeshuis en een BBQ bij het Joris voor armen (van geest) en buurtbewoners en functionarissen. Ik had wat kennissen van mij gevraagd, met het oog op dit stukje polshoogte te nemen, en wat schetste mijn verbazing (niet). Bij beide activiteiten, vele functionarissen en weinig uit de doelgroep. Zelfs DoZ, meestal spreekbuis van broodheer Delft schreef over een handjevol bijstandsgerechtigden, en bij de BBQ waren er meer hamburgers dan doelgroepers. Misschien een idee om wat overschoot als nog ingevroren aan de Voedselbank te geven ?

Wat leren we hier nu van ? In mijn ogen is de week tegen de armoede vooral een week geworden van de armoede. Zowel bestuurlijke als geestelijke. Bestuurlijke armoede houdt in dat er geen durf en ruimte bestaat om indertijd goed bedoelde initiatieven te evalueren. Wat is destijds beoogd, en zijn die doelen nog steeds actueel en vooral, wat wordt er bereikt ? De stukjes in de krant en de borden op straat lijken meer Saskia-promotie dan mensen tegemoet komen in hun noden. Geestelijke armoede is, dat het bestuur niet in staat is de beleidsconceptie te analyseren en na te denken over de vraag van de rolverdeling en vooral de vraag te beantwoorden hoe de gemeenschappen een rol kunnen spelen bij de armoede-bestrijding. Waarom alle PR-kosten en organisatiekosten niet gestopt in eenmalige jaarlijkse voeding van het budget van de voedselbanken. Armoedehulp is m.i. stille hulp en geen project om politiek mee te scoren. Kernprobleem is ook hier weer, dan dit beleidsonderdeel is getrokken uit de Kerk naar de linkse kerk. Van vrijwilligers naar functionarissen...... en dan komt het los te staan van de samenleving, de gemeenschappen en daarmee van het draagvlak. Het is toch opmerkelijk dat velen (gebruikers) spreken over ambtenaren als, links, lui en lak(s). Initiatief wordt overgenomen en vervolgens geformaliseerd. En bij een te ver doorgeschoten prestatiecultuur. SMART e.d. telt dan het aantal acties en niet het maatschappelijk effect. Wat mij betreft wordt het armoedebeleid een onderdeel van de heroverweging.... en we beginnen er mee dat bij de BBQ alleen de doelgroep nog hamburger en worsten krijgt en de functionarissen mogen zelf spulletjes van huis meenemen. Dat scheelt weer.

Een zelfde beeld tekent zich af op het Werkplein. CWI en UWV, samen met de gemeente. Ook voor een groot deel een prestigeproject. Wie meet de effectiviteit van de inzet ? Werkcoaches, begeleiding..... maar het zit toch vooral bij de mensen zelf. En wat kosten niet al die huisstijlen, informatiesystemen. In de kern is het gewoon een ujitkeringsfabriek. Dit is zowel een nationale en lokale kwestie. Maar ook de gemeentelijke inzet in het Werkplein vraagt om herorientatie. Wellicht is dat een mooie taak voor de nieuwe Delftse SER-voorzitter..... Er wordt iemand gevraagd, primair in het praatcircuit lijkt me, maar laat hij eens met externe partijen en de gemeente samen een werkgelegenheidsagenda opzetten in Delft en zo aan de slag gaan. Meer echte werkgelegenheid, meer draagvlak en minder kunstbanen..... en minder armoede. Dat vraagt een aanpak van allen en van wethouders met scoringsdrang is dat niet te verwachten. Met zijn allen tegen de bestuurlijke armoede zou ik willen zeggen.

De bestuurlijke armoede was deze week ook weer aanwezig bij onze vriend Bas Verkerk. Hij had de gelegenheid om twee maal 1100 mensen aan zich te binden met een toespraak bij de opening van de Taptoe. Sommige bestuurders zijn goed in het herdenken (Balkenende), anderen in het vieren (Eurlings). Bas helaas in geen van twee. Waar hij wel erg goed in is, is blazen in de microfoon tijdens een minuut stilte. Mijn buurvrouw zei tegen mij op de tribune, wat is hij toch menselijk. Ja het blijft een mens, onze Bas, vooral in het missen van kansen. En de volgende keer de data goed onthouden. De oorlog is afgelopen in 45 en het is nu 65 jaar later. De Gondeloorloorlog startte in 2005 en is nu 5 jaar aan de gang en dat is iets anders dan de Golfoorlog.......

De Taptoe Delft was in mijn ogen een voorbeeld van geestelijke rijkdom. Namelijk een oud concept blijvend vernieuwen. Ik wist niet dat Showorkesten zo modern zijn en muzikaal zijn. Echt wereldklasse. En natuurlijk was het voor mij een voorrecht dat Adeste uit Sassenheim een stuk opvoerde met als thema de Musketier. Met de tamboer-maitre in een reverance naar de hoofdtribune...... Natuurlijk even schrikken om Duitse Wehrmachtsoldaten te zien op de Markt.... Maar toen de geallieerden vervolgens optrokken van achter de Nieuwe Kerk en de tribune voor het Stadhuis bestookten, toen kreeg ik gelijk de gedachte aan het beleg van de linkse kerk. Ik kon het niet goed zien, maar het leek alsof het gemeentebestuur een veilig heenkomen zocht. Waarschijnlijk naar de BBQ bij het Joris. En tenslotte veel dank aan de organisatie, de uitstekende spreekstalmeester en alle goeds en sterkte voor de familie van de heer Baljeu. Wat een verdriet zo n verlies op dat moment en wat een vreugde en troost dan toch zo n mooie taptoe. Nee Bas, we zijn niet verslagen, maar we zijn bevrijd ! En we worden steeds bevrijd, van geestelijke armoede, en hopelijk over niet al te lange tijd ook van de bestuurlijke armoede in Delft. Ik zal Adeste vragen om over twee jaar de Gondel centraal te stellen. Laat Martin Stoelinga alvast maar oefenen als majorette. De tambour-maitre is er al.

Wat is er toch veel te beleven in Delft. Dankzij de samenleving en meestal ondanks het gemeentebestuur.

AMvdVeen

Eerder verschenen columns van Arie van der Veen
Verzameld werk Arie van der Veen