ROLF CLASON

persoonlijke website
met een eigen
gezicht op Delft

26-08-2008 De eerste column van het nieuwe seizoen:

Op de site van wethouder Anne Koning (www.annekoning.nl) lees ik deze week:

(...) een tip voor mensen die de bouwaanvragen in hun wijk willen bijhouden, maar de stadskrant niet altijd zien. Als je een digid hebt (www.digid.nl) kun je bij je persoonlijke internetpagina bij de gemeente (www.gemeentedelft.info/idd/pip) je abonneren (email) op de aangevraagde bouwaanvragen uit je wijk. Je kunt er trouwens ook aanvinken dat de  agenda’s van de raadscommissies worden gemaild.

OK denk ik dan, een goed staaltje van pro-actief optreden: de wethouder denkt eraan, de burgers attent te maken op het feit dat je met een paar muisklikken kunt zorgen dat je op de hoogte blijft van bouwplannen in je wijk, en tevens van het reilen en zeilen van je gemeenteraad(scommissies). Zelf ben ik vaak kritisch over het communiceren van de gemeente, maar hier is een bestuurder aan het woord die vooruitkijkt.

Wie schetst echter mijn verbazing bij het lezen van het commentaar hierop van redacteur Fruyt van Hertog op de doorgaans goed geďnformeerde website www.politiekdelft.nl ? Ik heb een echte tip! Nog beter zou het zijn als jij als verantwoordelijke wethouder ruimtelijke ordening de mensen proactief en direct informeert over plannen die in hun naaste omgeving uitgevoerd gaan worden. Zo moeilijk is dat toch niet! Motto: wie voor mij werkt is mijn knecht. Dat ben jij en niet andersom de mensen met onnodig werk lastig vallen.

"Werk", Harrie? Lees ik dat goed, over die paar wijsvingerbewegingen? Dat noem ik nou een echte gotspe! Afgezien nog van de nodeloos grievende toonzetting. En meen je dat nou, Harrie, dat wie voor jou werkt je knecht is? Goed om te weten, dat jij zó naar mensen kijkt. En dan, niet iedereen wil dat toch weten, dus wat is er tegen om de mensen ervan op te hoogte te brengen dat ze hiervoor kunnen kiezen?

RC

 

14-07-2008 Het eerste gedicht van het nieuwe seizoen:

NIET VAN PAPIER

 

          on the page, it looked nothing…

                (“Amadeus”: Antonio Salieri

over Mozarts Gran Partita)

 

je bent niet hier waar ik

je neerzet alsof ik je heb

gemaakt, niet op papier

besta je, ook al heb ik je

heel even

aangeraakt

 

je bent niet hier maar ik

weet niet de plaats te vinden

waar ik jou betrappen kan

jij die met elke dichter,

elke man

uit stappen gaat

 

je bent niet hier, ik vaar

naar binnen in mij, daar

in ’t heelal van de vier

winden weet ik jou staan,

heel gebleven,

onaangeraakt

 

Ó Rolf Clason, Delft, 14 juli 2008