vrijdag 14-12-2007 00h00
Wat schrijven de Delftse raadsleden en anderen
Michiel Goudriaan
"Autisme in politiek-maatschappelijke perspectief"
Onderzoek naar autisme/ asperger wordt tot nu toe, 2007, buiten het IIMRM hoofdzakelijk
symptomatisch verricht. Het IIMRM te Delft richt zich op chemisch fysisch fundamenteel
onderzoek en op consequenties van autisme/ asperger in maatschappelijk sociale processen
des wegen voor politici van essentieel belang. Aangezien wij ons uitsluitend fundamenteel
tot de kern van de kerneigenschappen van autisme en asperger gaan richten zal deze
interpretatie anders zijn dan gewoonlijk en niet geschikt voor een praktisch diagnostiseren.
Het is wel geschikt om sociaal emotionele processen te leren zien en onderscheiden zodat
niet deskundige politici kunnen komen tot een doeltreffende politiek. We kunnen immers
van onze zwakheden leren. Asperger of autisme noem ik kortweg autisme omdat asperger
een deelverzameling aan het worden is van autisme.
Indien men autisme voortdurend in de maatschappelijke context vanuit de exacte wetenschappen
bestudeert, valt zeer sterk op dat er zich een statisch denken aftekent tegenover een
dynamisch denken. Het statisch denken is gericht op louter concrete feiten terwijl
het dynamisch denken is gericht op het transformeren, componeren en combineren van
deze feiten zowel in concreet, abstract of maatschappelijk sociaal verband.
Mensen met autistische eigenschappen denken zeer statisch en concreet. Zijn der halve
uitsluitend geïnteresseerd in feiten waardoor een belangstelling voor, tijden in spoorboekjes,
straatnamen op landkaarten, verzamelingen, inhoud van telefoonboeken, de meest ingewikkelde
berekeningen volgens eenzelfde methodiek, etc.
Vraagt men om een toepassen van deze statische feitenkennis dan slaat het individu dicht
omdat hiervoor een dynamisch veranderlijk denken is vereist. Een snel combineren,
transformeren en componeren tot dynamische beelden, theorieën, zo men wil tot,
veranderlijke politieke feiten complexen.
Mensen met autistische eigenschappen kunnen ondanks een volledige kennis van zaken
zeer moeilijk tot een schrijven komen van boeken, vlugschriften, uittreksels omdat
het dynamisch denken volledig afwezig lijkt. De dynamische taalarmoede bij autisme
is bijzonder groot specifiek de minutieuze betekenisverschillen van dezelfde woorden
in verschillende contexten. Hierdoor ontstaat een zwart wit denken.
Om ons inzicht nog sterker te vergroten kunnen mensen met autisme cum laude slagen
voor muziektheoretische vakken of muziekgeschiedenis maar nooit tot een uitdrukken
van hun emotionele gevoelens in klanken (muziek) komen door het ontbreken van een
dynamisch, bewegelijk, combinerend, transformerend en individueel emotioneel denken.
Of met glans een studie litteratuur afsluiten maar niet instaat zijn tot het schrijven
van pakkende boeken.
Iemand die cum laude slaagt voor haar/ zijn ingenieurs examen op de TUD is nog lang
geen ingenieur. In vrijwel geen één opleiding wordt het snel kunnen combineren,
transformeren en componeren van feiten tot beelden of theorieën geschoold. Wanneer
gaan wij mensen daar nu eens mee beginnen?
Het kunnen transformeren, componeren en combineren van gedachten staat in onze
samenleving hoog aangeschreven omdat ook mensen buiten het autistische veld hier
zeer veel moeite mee hebben en wegens het bieden van een specifieke maatschappelijke
rijkdom dat geniaal dynamisch denken nu eenmaal biedt.
Dus zeer grote voorzichtigheid is geboden bij het oordelen over autisme. Niet alle
mensen zijn geniaal!
De waardering voor dynamisch, bewegelijk, combinerend, transformerend denken lijkt
steeds meer uit de westerse en langzaam ook uit de oosterse samenlevingen te verdwijnen.
In deze overwaardering voor feitenkennis schuilt het aanjagen van autistische
eigenschappen. Een academische feiten studie is absoluut geen garantie voor een
hoger of beter inzicht. Dit willen zeer velen in onze samenleving niet meer zien
ondanks het feit dat een Beethoven op jonge leeftijd zonder conservatorium muziek
op papier schreef waar nu academici cum laude op kunnen promoveren. Dat lijkt op
een omgekeerd honoreren van onze gaven.
Kunnen mensen zonder litteraire academische studie geen beroemd schrijver worden?
Bestaan er geen autodidacten? Zijn uitvinders niet belangrijk in onze veranderlijke
wereld? Moeten wij het onderwijs niet inrichten om meer spelende, uitvindende
individuen tegemoet te komen? Waarom gaan wij voorbij aan onmisbare vaardigheden
die nooit te leren zijn. Waarom gebeurt dit in onze samenleving?
Opvallend is dat kinderen/ mensen met autistische kenmerken vaak een zeer sterke
geldingsdrang hebben. Mensen, die gezellig aan het converseren zijn, hebben minder
ruimte voor geldingsdrang. Het gezamenlijk onderwerp van gesprek eist immers alle
belangstelling op. Wanneer je hier niet in je jeugd tijdelijk op wordt gewezen is
het ontwikkelen van een ongewone gelding drang begrijpelijk indien je “nog” behoefte
hebt aan het willen deelnemen in een gemeenschap zowel verbaal als non-verbaal. Een
aanvankelijk goede methodiek lijkt dan voortdurend het woord te nemen, al begrijp
je absoluut niet de gemeenschappelijke denklijn, gesprekslijn of onderwerp van
gesprek. Het telkens afwijken van het onderwerp van gesprek, zal het gesprek
doden. Dit zal als zeer storend worden ervaren. Zelfs zo irritant zodat men het
individu met autistische eigenschappen uit de groep gaat stoten.
Gesprekslijnen kunnen vasthouden, onderzoekslijnen kunnen uitzetten zijn van vitaal
belang voor een samenleving. Het leren spelen met veranderingen in gedachtelijnen
zou onderdeel moeten zijn van het onderwijs al is het om geldingsdrang en agressie
te verkleinen en plezier in leren te vergroten.
Autisme verkleint, door de statische eigenschappen, de differentie in het denken.
Hierdoor neemt het sociaal bewustzijn relatief snel af. Men wordt sociaal en emotioneel
blind waardoor een sociale souplesse verdwijnt. Hierdoor gaat men zich sociaal onhandig
of hoekig gedragen als een “generaal”. Worden uitspraken van anderen met een brugfunctie,
vaak door de autist tot waarheid bestempeld en als zodanig vastgehouden. Door dergelijke
treden in (politieke) gesprekken te vaak misverstanden op.
Wanneer je 2007 keer een boek hebt herschreven, om steeds dichterbij het gene te komen
dat je anderen zou willen doorgeven, dan zeg je niet meer zo snel “dit is waar, want
het staat hier geschreven” of “regels zijn regels”. Zulke naar autisme ruikende
uitspraken zijn dan te onveranderlijk geworden zodat je, je daarin gevangen zou
kunnen gaan voelen.
Herhalen van woorden, anders taalgebruik, gerichtere interesses worden mede veroorzaakt
door de grotere indifferentie als mede een kinderlijk gelijkend handschrift. Of
gedrevenheid, bezieling omgekeerd evenredig gekoppeld zou kunnen worden aan autisme
is nog onbekend. Wel is opvallend dat bij gedreven mensen het verkeer tussen verschillende
hersengebieden zeer chaotisch lijkt ten opzichte van de zeer gerichte en efficiënte
energie verdeling bij autisten op de MRI scans. Ook hebben gedreven mensen vaak een
totaal onleesbaar handschrift.
Kerstmis 2007. Is het niet erg autistisch om één boek tweeduizend en zeven jaren
steeds herhalend en herhalend te blijven voorlezen elke zondag en dan daar nog regelmatig
ruzie over te blijven maken, ook, herhalend en herhalend. Waar zijn we mee bezig!!!
We weten het, Delft is een autistische stad omdat er geen beleidslijnen worden uitgezet.
Het is een dobberende stad op een fragmentarisch beleid. Om ziek van te worden!
Delft heeft een gigantische potentie in zich om uit het autistische dal te groeien!
Waarom gebeurt dat toch niet? Wanneer start een Wubbo Ockels en consorten het meest
duurzame vervoersbedrijf ter wereld in Delft? Wanneer stijgt Studium Generale Delft
tot een internationaal niveau? Wanneer is er in Delft het meest duurzame centrum tegen
reuma en psoriasis? Wanneer is er in Delft een voorbeeldige Politie van internationale
allure dat uitstijgt boven “regels zijn regels” door het dynamisch toepassen van
rechtsbeginselen? (De politie schreeuwt er om!) Wanneer heeft Delft een eigen Symfonie
Orkest? Wanneer krijgt de TUD weer internationaal een wetenschappelijke betekenis?
Et cetera!!! Stuk voor stuk kan alles een enorme uitstraling op de economie hebben.
Wat is er toch zo mooi aan autisme, blijven dobberen???
Bas Verkerk, dat zijn toch politieke dromen om te ZOENEN!!!
Michiel Goudriaan
president Collegium Medico Mathematicum Delfia Batavorum/
IIMRM
