logo politiek delft
home | mission statement | archief | contact |

vrijdag 14-12-2007 00h00 Wat schrijven de Delftse raadsleden en anderen Michiel Goudriaan "Autisme in politiek-maatschappelijke perspectief" Onderzoek naar autisme/ asperger wordt tot nu toe, 2007, buiten het IIMRM hoofdzakelijk symptomatisch verricht. Het IIMRM te Delft richt zich op chemisch fysisch fundamenteel onderzoek en op consequenties van autisme/ asperger in maatschappelijk sociale processen des wegen voor politici van essentieel belang. Aangezien wij ons uitsluitend fundamenteel tot de kern van de kerneigenschappen van autisme en asperger gaan richten zal deze interpretatie anders zijn dan gewoonlijk en niet geschikt voor een praktisch diagnostiseren. Het is wel geschikt om sociaal emotionele processen te leren zien en onderscheiden zodat niet deskundige politici kunnen komen tot een doeltreffende politiek. We kunnen immers van onze zwakheden leren. Asperger of autisme noem ik kortweg autisme omdat asperger een deelverzameling aan het worden is van autisme. Indien men autisme voortdurend in de maatschappelijke context vanuit de exacte wetenschappen bestudeert, valt zeer sterk op dat er zich een statisch denken aftekent tegenover een dynamisch denken. Het statisch denken is gericht op louter concrete feiten terwijl het dynamisch denken is gericht op het transformeren, componeren en combineren van deze feiten zowel in concreet, abstract of maatschappelijk sociaal verband. Mensen met autistische eigenschappen denken zeer statisch en concreet. Zijn der halve uitsluitend geïnteresseerd in feiten waardoor een belangstelling voor, tijden in spoorboekjes, straatnamen op landkaarten, verzamelingen, inhoud van telefoonboeken, de meest ingewikkelde berekeningen volgens eenzelfde methodiek, etc. Vraagt men om een toepassen van deze statische feitenkennis dan slaat het individu dicht omdat hiervoor een dynamisch veranderlijk denken is vereist. Een snel combineren, transformeren en componeren tot dynamische beelden, theorieën, zo men wil tot, veranderlijke politieke feiten complexen. Mensen met autistische eigenschappen kunnen ondanks een volledige kennis van zaken zeer moeilijk tot een schrijven komen van boeken, vlugschriften, uittreksels omdat het dynamisch denken volledig afwezig lijkt. De dynamische taalarmoede bij autisme is bijzonder groot specifiek de minutieuze betekenisverschillen van dezelfde woorden in verschillende contexten. Hierdoor ontstaat een zwart wit denken. Om ons inzicht nog sterker te vergroten kunnen mensen met autisme cum laude slagen voor muziektheoretische vakken of muziekgeschiedenis maar nooit tot een uitdrukken van hun emotionele gevoelens in klanken (muziek) komen door het ontbreken van een dynamisch, bewegelijk, combinerend, transformerend en individueel emotioneel denken. Of met glans een studie litteratuur afsluiten maar niet instaat zijn tot het schrijven van pakkende boeken. Iemand die cum laude slaagt voor haar/ zijn ingenieurs examen op de TUD is nog lang geen ingenieur. In vrijwel geen één opleiding wordt het snel kunnen combineren, transformeren en componeren van feiten tot beelden of theorieën geschoold. Wanneer gaan wij mensen daar nu eens mee beginnen? Het kunnen transformeren, componeren en combineren van gedachten staat in onze samenleving hoog aangeschreven omdat ook mensen buiten het autistische veld hier zeer veel moeite mee hebben en wegens het bieden van een specifieke maatschappelijke rijkdom dat geniaal dynamisch denken nu eenmaal biedt. Dus zeer grote voorzichtigheid is geboden bij het oordelen over autisme. Niet alle mensen zijn geniaal! De waardering voor dynamisch, bewegelijk, combinerend, transformerend denken lijkt steeds meer uit de westerse en langzaam ook uit de oosterse samenlevingen te verdwijnen. In deze overwaardering voor feitenkennis schuilt het aanjagen van autistische eigenschappen. Een academische feiten studie is absoluut geen garantie voor een hoger of beter inzicht. Dit willen zeer velen in onze samenleving niet meer zien ondanks het feit dat een Beethoven op jonge leeftijd zonder conservatorium muziek op papier schreef waar nu academici cum laude op kunnen promoveren. Dat lijkt op een omgekeerd honoreren van onze gaven. Kunnen mensen zonder litteraire academische studie geen beroemd schrijver worden? Bestaan er geen autodidacten? Zijn uitvinders niet belangrijk in onze veranderlijke wereld? Moeten wij het onderwijs niet inrichten om meer spelende, uitvindende individuen tegemoet te komen? Waarom gaan wij voorbij aan onmisbare vaardigheden die nooit te leren zijn. Waarom gebeurt dit in onze samenleving? Opvallend is dat kinderen/ mensen met autistische kenmerken vaak een zeer sterke geldingsdrang hebben. Mensen, die gezellig aan het converseren zijn, hebben minder ruimte voor geldingsdrang. Het gezamenlijk onderwerp van gesprek eist immers alle belangstelling op. Wanneer je hier niet in je jeugd tijdelijk op wordt gewezen is het ontwikkelen van een ongewone gelding drang begrijpelijk indien je “nog” behoefte hebt aan het willen deelnemen in een gemeenschap zowel verbaal als non-verbaal. Een aanvankelijk goede methodiek lijkt dan voortdurend het woord te nemen, al begrijp je absoluut niet de gemeenschappelijke denklijn, gesprekslijn of onderwerp van gesprek. Het telkens afwijken van het onderwerp van gesprek, zal het gesprek doden. Dit zal als zeer storend worden ervaren. Zelfs zo irritant zodat men het individu met autistische eigenschappen uit de groep gaat stoten. Gesprekslijnen kunnen vasthouden, onderzoekslijnen kunnen uitzetten zijn van vitaal belang voor een samenleving. Het leren spelen met veranderingen in gedachtelijnen zou onderdeel moeten zijn van het onderwijs al is het om geldingsdrang en agressie te verkleinen en plezier in leren te vergroten. Autisme verkleint, door de statische eigenschappen, de differentie in het denken. Hierdoor neemt het sociaal bewustzijn relatief snel af. Men wordt sociaal en emotioneel blind waardoor een sociale souplesse verdwijnt. Hierdoor gaat men zich sociaal onhandig of hoekig gedragen als een “generaal”. Worden uitspraken van anderen met een brugfunctie, vaak door de autist tot waarheid bestempeld en als zodanig vastgehouden. Door dergelijke treden in (politieke) gesprekken te vaak misverstanden op. Wanneer je 2007 keer een boek hebt herschreven, om steeds dichterbij het gene te komen dat je anderen zou willen doorgeven, dan zeg je niet meer zo snel “dit is waar, want het staat hier geschreven” of  “regels zijn regels”. Zulke naar autisme ruikende uitspraken zijn dan te onveranderlijk geworden zodat je, je daarin gevangen zou kunnen gaan voelen. Herhalen van woorden, anders taalgebruik, gerichtere interesses worden mede veroorzaakt door de grotere indifferentie als mede een kinderlijk gelijkend handschrift. Of gedrevenheid, bezieling omgekeerd evenredig gekoppeld zou kunnen worden aan autisme is nog onbekend. Wel is opvallend dat bij gedreven mensen het verkeer tussen verschillende hersengebieden zeer chaotisch lijkt ten opzichte van de zeer gerichte en efficiënte energie verdeling bij autisten op de MRI scans. Ook hebben gedreven mensen vaak een totaal onleesbaar handschrift. Kerstmis 2007. Is het niet erg autistisch om één boek tweeduizend en zeven jaren steeds herhalend en herhalend te blijven voorlezen elke zondag en dan daar nog regelmatig ruzie over te blijven maken, ook, herhalend en herhalend. Waar zijn we mee bezig!!! We weten het, Delft is een autistische stad omdat er geen beleidslijnen worden uitgezet. Het is een dobberende stad op een fragmentarisch beleid. Om ziek van te worden! Delft heeft een gigantische potentie in zich om uit het autistische dal te groeien! Waarom gebeurt dat toch niet? Wanneer start een Wubbo Ockels en consorten het meest duurzame vervoersbedrijf ter wereld in Delft? Wanneer stijgt Studium Generale Delft tot een internationaal niveau? Wanneer is er in Delft het meest duurzame centrum tegen reuma en psoriasis? Wanneer is er in Delft een voorbeeldige Politie van internationale allure dat uitstijgt boven “regels zijn regels” door het dynamisch toepassen van rechtsbeginselen? (De politie schreeuwt er om!) Wanneer heeft Delft een eigen Symfonie Orkest? Wanneer krijgt de TUD weer internationaal een wetenschappelijke betekenis? Et cetera!!! Stuk voor stuk kan alles een enorme uitstraling op de economie hebben. Wat is er toch zo mooi aan autisme, blijven dobberen??? Bas Verkerk, dat zijn toch politieke dromen om te ZOENEN!!! Michiel Goudriaan president Collegium Medico Mathematicum Delfia Batavorum/ IIMRM