logo politiek delft
home | mission statement | archief | links | contact | english |
| zondag 10-01-2010 00h00
delft arie_van_der_veen_20091121_1.jpg DE MUSKETIERS
Columns door Arie van der Veen

004 | 10-01-2010 | Het dame(n)offer en de aftocht der daslozen
003 | 08-01-2010 | De vrede van Rijswijk 2015
002 | 07-01-2010 | De kleren van keizer!
001 | 05-01-2010 | De blik op 2015

Het dame(n)offer en de aftocht der daslozen.

De PvdA in Delft hield net als sommige andere partijen haar Nieuwjaarsreceptie in Delft. Op zich prima, maar jammer dat het allemaal apart is. Ongeveer 40 babyboomers en een jonge onervaren en beginnende lijsttrekker. Bij mij riep die bijeenkomst verbazing en herkenning op. De herkenning was dat het aantal dasdragers minimal was. Behalve oud-burgemeester Van Walsum en ikzelf allemaal met het overhemdje op, net als Wouter. De tweede herkenning was dat ik de enige arbeider bij mij had. Een oud-medewerker van de Kabelfabriek. De rest was en voorspelbaar, ambtenaren en vrienden van de collectieve sector. Tot zover de herkenning nu de verbazing.

Als eerste het geringe aantal mensen, voor toch (eens) zo’n machtige partij op lokaal niveau. Als tweede de zelfverzekerdheid van de aspirant sociaaldemocraten uit Midden-Delfland, ze blijken niet eens in de raad te zitten en hun zetelaantal is volgens de polls nog steeds nul, maar vol vertrouwen over de toekomst van hun gemeente. Handen af van Schipluiden en den Hoorn. Terwijl er alle reden landelijk en vanuit Delft dit juist aan de orde te stemmen. Maar goed als je geen zetel hebt is het praten vanaf de zijlijn. Hoewel de meeste rode kaderleden zullen wel werken in de collectieve sector van Delft.

Daarna de echte verbazing en teleurstelling, de nieuwe lijsttrekker Ernst Damen. Als een echte moderne technocraat werkzaam in de woningbouw. Goed opgeleid zelfs op het gymnasium gezeten. Geoefend in de leerlingenvereniging maar spreken in het openbaar, ho maar ! Zenuwachtig, geen pauzes en wat nog erger is geen visie, focus en pointe! Blijkbaar nooit geoefend. Helaas was de echte leider Torenstra verhinderd en pas later kwam Anne Koning al twitterend binnen. De strategie was duidelijk, we staan er slecht voor, dus alles wat we beter scoren dan de helft is meegenomen en de basis van herstel. Inmiddels blijkt uit de websites dan men op zoek is, nadat de lijst is vastgesteld naar wethouderskandidaten. Blijkbaar is het huiswerk nog niet gemaakt of is er ruzie intern. Of ligt het anders….ik denk het laatste.

Mij viel op vervreemding. Niet de verbeelding van Ome Joop, maar de vervreemding van de macht. Wat willen als sociaaldemocratie en hoe komen we weer in contact met de kiezer? Het gaat beter monterde Damen, we worden niet meer beschimpt en bespuwd, maar de teleurgestelde DSB-klanten zijn nog lang niet binnen. Het is al mooi al men een foldertje wil aanpakken of naar de poster wil kijken. De poster zegt veel. Een ongeïnspireerde lijsttrekker staat wat verloren op de Zuidpoort met wat kandidaten. De enige burger in het tafereel schiet ongeïnteresseerd voorbij. Geluk zij steek geen vinger op tegen de lijsttrekker, het moest er nog bij komen. Een partij met leiderschap heeft een poster met een gezicht en een leuze, zoals bij het CDA, of met een bekend logo, de VVD. Posters zoals van Damen tekenen de verwarring. Wat moeten we met ons zelf aan? Laat staan met de stad?

Vier jaar geleden won de PvdA op de vleugels van Wouter en kon profiteren van de bekende mismatch tussen Haags Beleid (Balkenende III) en de lokale verkiezingen. Nauwelijks bekomen van de Fortuynklap , kwam men overal weer snel tot herstel van de regeermacht. Maar nu is het anders. Het regeren van de PvdA is vooral verworden tot administreren en technocratie. We slaan de boel in elkaar met Oud en Nieuw en Ter Horst zegt het was beheersbaar…..beheersbaar terwijl het volk er schande van spreekt. En zo zijn er vele andere voorbeelden. In Delft is een goed voorbeeld de teloorgang van de buurthuizen door technocratisch beleid en in feite de hele beleidsattitude in delft.

Naar binnengerichte technocratie gericht op machtsbehoud van de vijftigers. En dat breek je een keer op. De postmoderne bril is nog daaraan toe. Maakt hen in ieder geval zichtbaar. Ben je ook van de interimmersclub of van de woningcorporatie. Erger is het dasloze gedrag. Prins Claus stond aan het einde van zijn leven boven de conventies en deed zijn das af, die hem bond aan zijn rol als lintenknipper. Hij bevrijdde zichzelf als het ware. De postmoderne PvdA meende zich daaraan te kunnen spiegelen en leverde daarbij tegelijk zijn statuur of gezag als bestuurder in. Zeg maar Ernst hoor je Damen zeggen, terwijl de gemiddelde en gewone kiezer een antwoord wil hebben of een gezagvolle uitspraak. We gaan de wijken in, het liefst in een warme campagnebus, hoor je zeggen. Maar helaas in de wijken regeert inmiddels de SP, de onvrede of de desinteresse. En noch Damen, noch Koning krijgt de mensen daar aan de twitter. Wat men wil is een politieke visie, uitstraling en gezag. Het antwoord is we gaan met de mensen praten en luisteren naar hun ideeën en helaas we moeten bezuinigen. We kunnen er ook niets aan doen!

Tegelijk regeert de technocratie en het prestige rond de spoorzone.Kom een nachtje slapen met wethouder Koning bij het station. Waarschijnlijk een slapeloze nacht….ter voorbereiding van het gebrek aan informatie en vooral publieke metacommunicatie rond die tunnel. De mensen willen weten of hen hetzelfde boven het hoofd hangt als in Amsterdam, en hoe Koningin Anne dat oppakt, maar dan blijft het stil…….. We twitteren wel see you !

Vroeger was het wel anders, ook mijn helden Wibaut, Drees Den Uyl, Schaeffer maar ook Walter Etty wisten van wanten. Bevlogen, met een boodschap voor de mensen of krachtige bestuurders die met hun resultaten gezag afdwongen. Ik hoor zelfs sympathieke geluiden over oud-wethouder Torenstra. Die zette tenminste door !,

Neen, met Ernst en Anne win je de oorlog, laat staan de verkiezingen! Op zoek naar wethouders ik denk het niet ! Het is tijd voor herbronning in de PvdA, in Delft en de andere steden. Bijna 60 jaar achter elkaar regeren in steden leidt tot uitputting. In personen en in ideeën. Het laatste is het ergste, want dat is in feite het wezenskenmerk van een politieke partij, mensen binden op basis van een visie. Nu zitten vooral in de PvdA de meest creatieve mensen in het adviesvak en die kan je inhuren, met een roep om een concept. Maar dan nog is het moeilijk. De materialistische wereldopvatting, verheffing van de lagere klasse is vastgelopen en verworden tot prestatie-indicatoren, smartdoelstellingen en vooral macht.Macht in het eilandenrijk van de collectieve sector en niet langer onder regie van het democratisch gemeentebestuur. Dat is de kern. Weet de overheid zelf nauwelijks meer waar zij overgaat de PvdA helemaal niet er is geen samenbindend element meer of het moet het fatsoenlijke bestaan zijn het beginselprogramma. Maar dat is toch een burgerlijk-liberaal beginsel ?

Het beste is teruggaan naar de basis….de mensen en de loutering van de oppositie. In Deventer mijn vorige woonplaats werkt dat louterend. De fictie van de onmisbare PvdA is daar doorbroken en het moet nog maar blijken of de daslozen daar mogen terugkeren in een inmiddels christelijk-liberale burcht. Je komt alleen terug als je meerwaarde biedt in het politieke domein. Het domein van visie, inspiratie en verantwoording. Voor technocraten wordt dat moeilijk.

De visie op Delft 2015 is een mooi voorbeeld. Deze visie die leidend zal worden in Delft, ten aanzien van de ruimtelijke ordening, de stedelijke infrastructuur en het cultuurhistorisch erfgoed is gebaseerd op waarden. Christelijke waarden, en burgerlijke waarden en de durf om bestaande kaders, zoals de stadsvisie te doorbreken. Wat moet de PvdA daar tegenoverzetten ? Verdubbeling van de gevulde koekautomaat in Buitenhof. Of het proletariërs aller landen verenigt u in 2018 tijdens de WK in de spoorzone. Wie zal het zeggen het is vooral aan de PvdA zelf. Het echte antwoord is dan men afmoet van die overheids, maakbaarheids, en dus technocratische visie. Een buurthuis werkt alleen als de burgers het dragen, niet met een 0.4 fte beroepskracht met een persoonlijk ontwikkeltraject. Het heeft geen effect als je twittert zonder visie. Het ontromantiseert het karakter van het openbaar bestuur, en toont algauw aan dat het vooral intern gesms is.

Ernst moet een offer brengen. Een dame(n) offer brengen en zijn koning(in) offeren. Dat kan ik het schaken een prima zet zijn. Gewoon zeggen, we weten het niet meer,wat ons en u beweegt. We gaan vier jaar herbronnen, en met u hercontracteren. Wij moeten door onze ellende heen, door onze zondes te kennen, zou een dominee zeggen. De verlossing komt dan vanzelf via nieuwe inspiratie en dan volgt tzt over vier of acht jaar de dankbaarheid door herwonnen zelfvertrouwen. Maar zo eenzame toch door de politieke wildernis vergt moed en wordt vrijwel nooit zelf gekozen.Ik zie parallellen met het CDA in 1994 toen ik zelf in de staf rond Lubbers en Brinkman zat. De kiezer zei met Annie M.G. Schmidt….Laat u maar, laat u maar meneer. Tot de volgende keer. Dat lot lijkt nu ook de PvdA op lokaal niveau beschoren. Tot de volgende keer ! (2014 of 2018). Een echt offer zou zijn, zelf te zeggen laat ons maar, tot de volgende keer. Dam en Koning doen even niet mee.

In Deventer was de grote schrik de komst van een CU-burgemeester, oud-wethouder Zoetermeer. Nu zeer populair en binnen een mum van tijd dwarsflierefluiter van Lidth de Jeude (PvdA) doen vergeten. Heidema, warm aanbevolen niet alleen in de Oude en Nieuwe Kerk, ook in stad en regio. Gezaghebbend, principieel en waar nodig bestuurlijk soepel. De grootste schrik was toen de PvdA zelf zei laat u maar…… en heel snel daarna de oplossing. We kunnen het als andere partijen ook zelf.Onder leiding van het lokale CDA, met VVD, D66 en stadspartijen. Zie ik een parallel met Delft. Ik denk het wel. Landelijk is het in 2002 gebeurd en ik verwacht het nu in vele steden. Een stevig blok CDA-VVD, met een cluster van lokale partijen en wellicht Groen Links of D66. Hangt van de personen af. Voor de PvdA is dat helemaal niet onaantrekkelijk want de megabezuinigingen zullen vallen in de hoek waar de PvdA zich genesteld heeft. In de managementlagen van de collectieve sector en de subsidieoverdrachten. Het is gewoon niet meer vol te houden! En alleen saneren leidt tot nieuwe bloei. De zich ontwikkelende stadsvisie in Delft zal nieuwe dynamiek geven. Vooral aan partijen die tot op heden er naast stonden of in de bijwagen meeliftten. En een aan kracht herwonnen PvdA kan op termijn dan weer aansluiten en impulsen geven.

Laat ons maar, laat ons maar, laat ons maar meneer . Tot de volgende keer. Dat zou Damen en Koning passen. Ze hoeven het niet tegen de kiezer te zeggen, maar tegen de informateur. Dat is misschien een offer, een damesoffer. Maar velen in Delft weten dat je van een offer niet minder wordt. We hebben nodig een nieuwe visie, vitaliteit en durf. En die is nu even niet te koop bij Ernst en Anne. Graag tot de volgende keer ! En voor Ernst, maar vooral de PvdA Midden-Delfland…ceterum censeo..(Cato) Schipluiden en Den Hoorn moeten op termijn bij Delft komen. En dat loopt via andere lijnen. Dus ook daar blijven folderen en canvassen !

10 januari 2010 Arie Maarten van der Veen