Van de fractie (Aad van Tongeren, 26 maart 2007)

Architectenkeuze stadskantoor niet meer onder controle

Het kiezen van een architect voor een nieuw stadskantoor/station had een eerste mijlpaal in het bouwen van de spoortunnel moeten zijn. Maar het is een proces vol onaangename verrassingen geworden. Volgens de officiële planning had de architect in september 2006 bekend moeten zijn, maar in maart 2007 is het college geheel verward geraakt in de draden van de eigen besluitvorming. Een tussenstand sinds september 2006:

• Verrassing één (september 2006): de gemeenteraad mag niet meebeslissen over het programma van eisen en mag niet meedoen bij het kiezen van een architect;
• Verrassing twee (oktober 2006): vier architecten hebben een ontwerp gemaakt. Eén daarvan zou de winnaar moeten zijn. De selectieprocedure leidde tot twee winnaars;
• Verrassing drie (november 2006): drie van de vier architecten zijn het niet eens met de beslissingen van de gemeenten en stappen naar de rechter met een kort geding. Wethouder Vuijk: “Wij zien de procedures met vertrouwen tegemoet.” 
• Verrassing vier (december 2006): een week voor de eerste rechtszitting trekt de gemeente alle beslissingen in. Men gaat de hele beoordelingsprocedure over doen. Kennelijk is het vertrouwen in de juridische procedures toch wat minder groot.
• Verrassing vijf (februari 2007): goed nieuws, de selectiecommissie heeft haar werk opnieuw gedaan en het college gaat een besluit nemen op basis van het advies van de selectiecommissie en het Ontwikkelingsbedrijf Spoorzone (OBS). Wethouder Vuijk meldt op 15 februari: “Het college beslist in de week van 19 februari.”
• Verrassing zes (maart 2007). Op 16 maart krijgt de gemeenteraad een briefje met als strekking: het college gaat praten met de vier architecten over het vervolg van de procedure.

De raad wordt verder geïnformeerd in april. Wethouder Vuijk: “Misschien moet de hele procedure wel opnieuw.”

Opvallend bij dit alles is de opstelling van het college. Steeds benadrukken de wethouders dat alles onder controle is, terwijl de feiten keer op keer het tegendeel laten zien. Het college leeft in een eigen wereldje en ziet de werkelijkheid niet meer zo scherp. Wordt vervolgd.